Jak na razie nie istnieje jeszcze szczepionka, która mogłaby uchronić przez zakażeniem toksoplazmozą. Z tego też powodu konieczne jest podejmowanie odpowiednich środków ostrożności, szczególnie w sytuacjach podwyższonego ryzyka zarażenia się. Dotyczy to przede wszystkim osób mających obniżoną odporność oraz kobiet w ciąży. W związku z tym należy unikać jedzenia nie dogotowanego lub surowego mięsa. Koniecznie należy myć warzywa i owoce przed jedzeniem. Niekiedy warto również ograniczyć kontakt z kotami (główne źródło zakażenia).
Leczenie
Jak leczyć aby wyleczyć? Na starcie najważniejsze jest właściwe rozpoznanie choroby i to zarówno wrodzonej jak i nabytej toksoplazmozy.
Proces ten wymaga szeregu badań diagnostycznych. Są one wskazane dla noworodków, których matki chorowały w czasie ciąży na tę przypadłość, albo u których występują objawy ogólnego zakażenia pomimo braku infekcji.
Kolejnym wskazaniem do badań, pod kątem toksoplazmozy, są objawy neurologiczne i nieprawidłowy rozwój psychomotoryczny niemowląt i dzieci.
Toksoplazmoza może zostać zdiagnozowana także u dzieci z wrodzonymi wadami wzroku, takimi jak: zez, osłabiona ostrość wzroku, zapalenie siatkówki i naczyniówki. U dzieci z wrodzoną toksoplazmozą, oprócz leczenia farmakologicznego, niezbędna jest rehabilitacja, leczenie okulistyczne, a w przypadku wodogłowia także leczenie operacyjne.
Chorzy z nabytą postacią choroby wymagają specjalistycznego leczenia przy objawach ogólnego zakażenia, chorób serca oraz siatkówki i naczyniówki. Zupełnie innym zagadnieniem będzie natomiast terapia osób zakażonych z upośledzeniem odporności. Paradoksalnie, są oni skazani na leczenie pomimo braku objawów toksoplazmozy.
Kiła to bardzo niebezpieczna choroba przenoszona głównie drogą płciową. Mimo małego rozgłosu odnośnie kiły, coraz częściej wspomina się o niej w szkołach, jako przestroga przed przypadkowymi kontaktami seksualnymi. W przeszłości kiła stanowiła bardzo niebezpieczną chorobę, której przebieg w wielu przypadkach prowadził a do zgonu.
Tasiemiec
Tasiemce są płazińcami wewnętrznie pasożytującymi. Tasiemiec w ciele człowieka może osiągnąć nawet 15 metrów długości. Pasożyty te przechodzą złożony cykl rozwojowy ze zmianą żywicieli.